8 Şubat 2019 Cuma

Ayna























Yüzümü aynada seninle kestim.
Seninle geçtim bu fırtınaları.
Uzak dağları yakın ettim.
Öyle hayaller kurdum ki,
Mahcup ettim duaları.

Ben iş tutmaz, nasihat arsızı.
Yolların anlamını anladım.
Kelimelerin alevini harladım.
Unuttum unuttum geçmedin,
Yorulduğum yerden sevdim seni.

Yüzün eskimiş bir eşya gibi
Çatlak bir camdan göğe bakmaksın
Karlı bir gece, derin bir nefes almak
İnsanın büyüdüğünü anladığı ilk ansın.

Ben mutsuzluğun, canlı heykeli,
Karıştığım her zamanı siyah edenim.
Düşündüm düşündüm, bir şeyler olmadı,
Bir düşüncenin acısında oyuldum.
Sabahı geçtim,  sonra geceyi buldum.
Zamanın etkisini kavradım.

Adın, varlığımın tek kelimesi,
Sıkıntım, heyecanım, ve varlığımsın.
Öldüğüm yerlerimden döktüm seni.
Diriltip, diriltip yeniden sevdim.

Ben kaybolmuş, arayanı olmayan.
Aynaya bakınca gördüğüm sensin.
Hiç ettim bedenimi ve sözlerimi.
Hiç gereği yokken, çok sevdim seni.



7 Ocak 2019 Pazartesi

Ben Bu Şiiri Sana Yazdım


Ben bu şiiri sana yazdım
Buğulu bir bardağı avuçlar gibi.
Sabaha çok vardı, umut yoktu
Kana kana içtim, kandığımla kaldım.

Kim yakmıştı bu ateşi içimde
Her gelen bir odun attı, harlandı
Ben bu şiiri boynunu görünce yazdım
Ne öptüm ne dokundum, yandığımla kaldım.

Tüm olumsuzluklar, benimle ilgilidir.
Dudak izlerim geçmiştir yenilmiştir.
Unutulmuşumdur, yok olmuş, eskimişimdir.
Bir olmazın peşinde çabalamakla kaldım.

Yeni bir organ gibi uzanıyorken ellerin.
Yer yüzünde sana özgü bir yavaşlıkta
Kar yağıyorken, kuşlar kim bilir ne haldedir?
Tasalarım ağır geldi, saplantımla kaldım.

Ben bu şiiri sana yazdım.
Senin ellerin, ayakların, rujların için.
Kolumun altında kapladığın yeri buldum.
Sonsuz bir sensizliği keşfettiğimle kaldım.

07 Ocak 2019 Kar yağarken.

Çirkin Olmak
















Yüzümü avuçlasam
Ben büyüdükçe çirkin oluyorum
Üstümü örtsen, sobayı yaksan
Ruhumdan çıkmayan kokuyu bulsan
Ben büyüdükçe, ölüm oluyorum
Anneciğim yan odada yaşam kokuyorsun.

Oysa korkutuyor artık beni
Ölümler, krizler, faturalar
Ben, bu dünya için dertlenecek adam değildim
Ben, büyüdükçe çirkin oluyorum.

Ilık sularda yıkasan beni
Yüzüm yeniden yumuşak olsa
Başımı okşasan, sesimi duysan
Adımın yerine geçecek bir renk bulsan
Ben büyüdükçe çirkin oluyorum
Bunu telafi edecek bir yalan bulsan

Herkes yaşıyorken, henüz mezarlar boşken
Bahçeler vardı, akarsular ve evlenmemiş kızlar
Çok korkutuyor beni zaman
Perdeleri savuran şu amaçsız rüzgar.

Yüzümü avuçlasan
Ağlıyorum.
Ben büyüdükce
Çirkin oluyorum.

23 Kasım 23.53 2018

19 Ekim 2018 Cuma

Bulamadım






















Bulamadım
Çok aradım araflarda kendimi
Bulamadım beni, bulamadım.

Yalnızlığım
Yalnız bırakışındandır.
Tanrım doldur gönlümü.
Ben bulamadım.

Ey Tanrım! Sana Rabbim diyebilir miyim?
Arkadaşım, canım, varlığım.
Gözümün nuru, darağacında andığım
İlelebetim, fiziğim, metafiziğim.
Aradığım, bulduğum, doyamadığım
                                          Rabbim. Yalnızım.

Ben,  ben isem.
Nedir şu aradığım?

Tanrım! Pardon Rabbim…
Nedir galaksiler gibi büyüyen,
Genişleyen ve dolmayan.
Bir boşluk, kocaman bir bilinmeyen.

Rabbim,
Yalnızım.


Seni Düşündüm

















I.



Seni düşündüm.

Kendini terk etmiş, bende kalmışsın.
Yanlış hatıram..
Biliyorum sen hiç böyle olmadın.
Biliyorum, ben de hiç böyle sevmedim seni.
Gitmenle  yola çıkan bir sevda bu,
Dönüşünle bitebilir, dönme geri…

II.

Gömleğimin cebinde gül kuruttum.
Gerçekten buna değer misin?
Seni düşündüm.
Dürüldüm kan kuyusu yatağıma,
Yüreğimde iblisin ses tonuyla düşündüm.

Uyudum, uyku dersen buna.
Uyudum kendim, kendimden uzakta.
Uyudum, sen benden gidersin diye.
Uyudum, seni silecek beyaz uykularda.


III.

Seni düşündüm.
Taşıyamıyorum.


2017 Ağustos

Müjdeyi Unutmalıyım























Ne yaman şeydir, bir hayal putunun yıkılışını,
Tozmasın diye göz yaşımla suladığımı,
Unutmalıyım.

Seni, senlerle karıştırıyorum Müjde.
Tüm renklerde seni arıyorum.
‘’Sen’’ diye büyüttüğüm bu ruhu,
Bedenine denk getiremiyorum.

Ayırmalıyım müjde
Gerçekle hayali ayırmalıyım.
Ya öpmeliyim sesinin kaynağını.
Ya da seni unutmalıyım.

...

Biraz vaktin var mı müjde?
Bizde namaz kılalım.
Adını verdiğim bu put.
Bir İbrahim bekler.

Senide, sen olduğun için istemiyorum.
Aşmaktır bu haddimi gökkuşağını geçene dek
Al şu seni, bundan sonra böyle ol.
Yoksa boşa gidecek bunca sevmek.

Sen neye benziyorsun, bulamıyorum.
Hatırlanmakta zorlanılan bir çocukluk anısına?
Ya seni bana katalım Müjde,
Ya da seni benden ayıralım.
Açtığın yarayı kapatamayacaksın, dönsen bile.

Hiç gücüm kalmadı
Unutmalıyım Müjde.
Unutmalıyım.


2018 Nisan

Yanılmak
























Ben, bütün gün seni düşünüyorum  Allah’ım.
Nasılda, ne kadar çok her yerdesin sen?
Daha şiirim bitmeden, sonunu biliyorsun.
Biliyorsun, daha ben yola düşmeden, -sen diyerek.
Yolun sonunu göremeyeceğimi biliyorsun.

Tüm kusurlarımı insan olmama bağlıyorum.
Bilerek yanılıyorum, bu yanılmak mıdır?
Olmuyor neyi koysam, kalbimi dolduramıyorum.
Bu beyhude arayış bir son bulacak mıdır?

Ölelim, belki ölümü ansımaktır bu arayış.
Doğru yolu biliyorsam, yanlış yol tercihimse,
Bile bile yanılıyorsam, bu yanılmak mıdır?

Biliyorum, yanlışta gitsem yol sana varacaktır.
Olmuyor neyi koysam, kalbimi dolduramıyorum.
Zaman geçiyor, mekan değişiyor, son geliyor.
Geldiğim yerlerden, kendimi getiremiyorum.